Van pilot naar praktijk

Bijna elke organisatie heeft inmiddels iets met AI geprobeerd. Wat er zelden is: een proces waarin het standaard zit. De pilot slaagt, en daarna valt iedereen terug in de oude werkwijze omdat niemand heeft vastgelegd wie wat wanneer doet.

De stap die ontbreekt is klein en onaantrekkelijk: één proces kiezen, de nieuwe werkwijze opschrijven, en de oude weghalen. Zolang beide routes bestaan, kiest men de bekende.

SCORM verdwijnt niet — vrijwel elk platform ondersteunt het en de meeste content is er in gemaakt. Maar het kan niet meer dan bijhouden of iemand een module heeft afgerond en welke score daarbij hoorde.

xAPI legt losse gebeurtenissen vast, ook buiten een cursus om: een video bekeken, een instructie geopend, een handeling afgerond. Dat is de reden dat het opkomt in werkplekleren. Ons advies blijft: kies SCORM tenzij je een concrete vraag hebt die het niet kan beantwoorden.

Leveranciers trekken producten terug, soms met een jaar aankondiging. Het probleem is zelden de nieuwe tool, maar de bestaande content: bronbestanden in een formaat dat niets anders leest.

Inventariseer nu welke modules je in welke tool hebt gemaakt en welke daarvan je over drie jaar nog nodig hebt. Die lijst is meestal korter dan verwacht, en dat maakt de overstap goedkoper dan gedacht.

Een dashboard met vijftien indicatoren leidt tot geen enkel besluit. Kies vooraf de één die je zou willen zien veranderen: minder fouten in een proces, kortere inwerktijd, minder vragen bij de helpdesk.

Meet die vóór de start. Zonder nulmeting is elk resultaat een mening.

De AI Act wordt gefaseerd van kracht. De verboden toepassingen en de eis rond AI-geletterdheid gelden het eerst; de zwaardere verplichtingen voor hoog-risico systemen volgen later.

Voor L&D is de praktische vraag niet wanneer precies wat ingaat, maar of je kunt aantonen dat je medewerkers weten wat ze met AI wel en niet mogen. Dat begint bij een interne richtlijn en pas daarna bij een training.